Pocałunkiem mnie stworzyła…

Na początku nic nie było,
Tylko przestrzeń ciemna, pusta;
Wtem jej zielone błysły oczy
i różowe, świeże usta.
Od jej spojrzeń, od rumieńca
Zajaśniała świateł zorza,
A gdy pierwsze rzekła słowo,
Ziemia wyszła z głębi morza.
Gdy przebiegła ziemię wzrokiem
Śląc jej uśmiech, rój skrzydlaty
Wzleciał ptaków i motyli,
A spod ziemi wyszły kwiaty.
Lecz nie istniał jeszcze człowiek,
Tylko martwa gliny bryła;
Aż nareszcie swym płomiennym
Pocałunkiem – mnie stworzyła.
(…)
                                           Adam Asnyk

Bez Ciebie nie było by mnie. Nie takim jakim jestem teraz przy Tobie. Kocham Ciebie, Paulinko!
  1. AA Foto napisał komentarz dnia 31 sierpnia 2010 at 21:09

    🙂 🙂 🙂 ehhh jakie to miłe jak ludzie się kochają. Super! tak trzymać

  2. Wytrwałości w tej miłości! 🙂

  3. swietnie sie czyta,milo sie oglada

  4. lkfoto napisał komentarz dnia 3 września 2010 at 12:46

    Piękny portret 🙂

    Życzę wszystkiego dobrego w rozwijaniu TEJ miłości 🙂

  5. Dziękuję wszystkim za wsparcie naszej miłości 🙂 Pozdrawiam!

  6. Hubert – gratuluje takiego uczucia. Nieskromnie powiem, że zazdrościć nie muszę, bo ja też nie wyobrażam sobie istnienia na tym świecie bez mojej Agi :))

    Pozdrawiam

  7. Wojtek, świat jest stworzony dla takich Miłosnych Wariatów 🙂

Napisz komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

© 2019 Hubert Kalinowski - Wszelkie prawa zastrzeżone